Αθλητισμός

Έβαλε τα κλάματα ο Νίκος Γκάλης μετά την εξομολόγηση του Δ. Παπανικολάου

dimitris-papanikolaoy.jpg

Έβαλε τα κλάματα ο Νίκος Γκάλης μετά την εξομολόγηση του Δ. Παπανικολάου

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

Έβαλε τα κλάματα ο Νίκος Γκάλης, όταν ο Δημήτρης Παπανικολάου του αποκάλυψε ότι πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ.

Ο παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής αναφέρθηκε με θέρμη στην στήριξη του από τους Νίκο Γκάλη και Γιάννη Αντετοκούνμπο που αναλαμβάνουν την στήριξη παιδιών με το σύνδρομο

Ο Δημήτρης Παπανικολάου είπε ότι πρώτος του ανέφερε ότι πιθανότατα είναι φορέας του συνδρόμου Άσπεργκερ ο ψυχαναλυτής του, πριν από δύο χρόνια, όμως εκείνος όπως είπε δεν έδωσε σημασία, μέχρι που τα σημάδια έγιναν πιο έντονα.

"Δεν είναι ασθένεια ο αυτισμός, έχει βαθμίδες, έχει στάδια", είπε ο Δημήτρης Παπανικολάου, κι επισήμανε ότι θα πρέπει να σταματήσει το μπούλινγκ προς όλα τα άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.

"Δεν έχουν πρόβλημα αυτά τα παιδιά, το πρόβλημα αφορά την υπόλοιπη κοινωνία", σημείωσε, λέγοντας ότι είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι συμπολίτες μας που έχουν σύνδρομο Άσπεργκερ ή συνολικά στο φάσμα του αυτισμού.

Σε ότι αφορά την σύμπραξη του με τους Γκάλη και Αντετοκούνμπο, ο Δημήτρης Παπανικολάου είπε ότι θα αναληφθεί μια σειρά από πρωτοβουλίες για δράσεις, υπογραμμίζοντας ότι "αυτά τα παιδιά, επειδή κάνουν μοναχικά αθλήματα, λόγω των ιδιαιτεροτήτων τους, θα προσπαθήσουμε να τα εντάξουμε σε ομαδικά αθλήματα, φυσικά σιγά-σιγά", ενώ σημείωσε ότι στόχος είναι και "τα ειδικά σχολεία να "συνυπάρξουν” με τα γενικά σχολεία, καθώς τα παιδιά που πάνε σε αυτά, σε λίγο καιρό θα βρεθούν μαζί έξω στην κοινωνία".

Τι είναι το σύνδρομο ‘Ασπεργκερ

Το σύνδρομο φέρει το όνομα του Αυστριακού παιδιάτρου Χανς Άσπεργκερ, ο οποίος στην πρακτική του το 1944 μελέτησε και περιέγραψε παιδιά με μειωμένες ικανότητες ενσυναίσθησης και λεκτικής επικοινωνίας με τους συνομηλίκους τους, τα οποία παράλληλα ήταν σωματικά αδέξια.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, "1 στα 50 άτομα διαγιγνώσκονται με αυτισμό", ο οποίος "εμφανίζεται σε όλες τις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές ομάδες και είναι 4 φορές πιο πιθανό να εμφανιστεί σε αγόρια, απ’ ότι σε κορίτσια".

Συγκριτικά πάντως με την κλασική μορφή του αυτισμού τα άτομα με Asperger "έχουν λιγότερα προβλήματα με τη λεκτική επικοινωνία και έχουν συνήθως μέση ή και ανώτερη νοημοσύνη".

Επίσης "δεν υποφέρουν συνήθως από τις μαθησιακές δυσκολίες που συνδέονται με τον αυτισμό, αλλά ενδέχεται να παρουσιάσουν συγκεκριμένα μαθησιακά προβλήματα όπως δυσλεξία, δυσπραξία ή άλλες καταστάσεις όπως διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ)".

Το σύνδρομο Άσπεργκερ δεν είναι κάτι άλλο από "μια ισόβια διαταραχή που επηρεάζει το πως το άτομο αντιλαμβάνεται τον κόσμο, επεξεργάζεται τις πληροφορίες που λαμβάνει και αλληλεπιδρά με άλλα άτομα. Αποτελεί όπως και ο κλασσικός αυτισμός μια «διαταραχή φάσματος» επειδή επηρεάζει τα άτομα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλο βαθμό".

Ανεξάρτητα από τα όσα επισημαίνονται στο κείμενο της ΕΘΜΑ, εξάγεται ξεκάθαρα το συμπέρασμα πως "με την κατάλληλη υποστήριξη, τα άτομα με Άσπεργκερ είναι απόλυτα ικανά να ζήσουν μια ολοκληρωμένη και ανεξάρτητη ζωή".