Αρθρογραφήματα

Μπογδάνοι και άλλες εθνικιστικές δυνάμεις

bogdanos.jpg

Μπογδάνοι και άλλες εθνικιστικές δυνάμεις

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

Ότι ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος έκανε, για μια ακόμη φορά, ό,τι περνάει από το χέρι του για να καταστεί αποσυνάγωγος στις τάξεις των «ευπρεπών φιλελευθέρων» αυτής της χώρας δεν είναι είδηση.Από καιρούς εις καιρόν όλο και κάτι ανακαλύπτει για να γίνεται «πρώτο θέμα», είναι μια άριστη διαφημιστική πολιτική αυτή, στην οποία ο κ. Μπογδάνος ασκείται με εξαιρετική επιτυχία σύμφωνα με τους «ειδικούς» της επικοινωνίας.

Ούτε συνιστά είδηση πως τα όσα είπε και έκανε ( η απόπειρα συγνώμης τα έκανε χειρότερα για τον ίδιο) ήταν βούτυρο στο ψωμί της εγχώριας αριστεράς κάθε απόχρωσης αλλά και των αγνών παραδοσιακών κεντρώων, οι κανονικοί χριστιανοί έφριξαν με όσα άκουσαν και είδαν.

Άλλο που δεν ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ για να ξεχαστούν οι δικές του πομπές με τον στρατηλάτη Καμένο, που ενημέρωνε τον ελληνικό λαό πως «οι ένοπλες δυνάμεις εγγυώνται την εσωτερική ομαλότητα», πέντε, σχεδόν, χρόνια τον είχε αγκαλιά, τώρα καμώνεται πως δεν τον ξέρει και το παίζει « δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, υποφέρω κι υποφέρεις»… Βγήκε στο κλαρί, είπε πάλι τα γνωστά του περί «ακροδεξιάς με την οποία είναι αγκαλιά ο Μητσοτάκης», ζήτησε την διαγραφή του Μπογδάνου, έκρυψε για λίγο στα υπόγεια τον Πολάκη, γενικώς έκανε ό,τι κάνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, το γραμμόφωνο της Κουμουνδούρου μια πλάκα έχει πάνω και την παίζει συνέχεια.

Προς υπεράσπιση (δεν ξέρω αν την έχει απολύτως ανάγκη, μάλλον έχει πάρει τις αποφάσεις του) του βουλευτή της νεοδημοκρατίας ξιφούλκησε η Αφροδίτη Μάνου, ολιγότερον, αλλά με περισσότερο ειδικό βάρος ο Άδωνις Γεωργιάδης, κάτι περί «τελευταίας ευκαιρίας» ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, τι άλλο να κάνει ο άνθρωπος, γενικώς ένα μπάχαλο προκλήθηκε από διάφορες πλευρές, σε μια διαδικασία δημοσίων παρεμβάσεων στην οποία όλοι που παίρνουν μέρος έχουν χεσμένη τη φωλιά τους παλιότερα ή και τώρα.

Όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις η εικόνα κατάπιε την ουσία, η κάκιστη επιλογή του κ. Μπογδάνου να «παίξει» στο όριο με τον Κανονισμό για τα Προσωπικά Δεδομένα (GDPR) των παιδιών ενός νηπιαγωγείου, για να αναδείξει το μέγα θέμα της ταχύτατης αλλαγής της σύνθεσης του πληθυσμού και των επιπτώσεων που αυτή μπορεί να έχει στο μέλλον, εξαφάνισε το πραγματικό ζήτημα, έτσι συμβαίνει πάντα όταν κάποιος ψάχνει να προκαλέσει για να κάνει αισθητή την ιδιαίτερη παρουσία του και χάνει ένα δίκιο, που όσο και να το πεις το έχει.

Ο Μπογδάνος έστειλε στα τάρταρα το ζήτημα της τεράστιας μεταλλαγής που συντελείται στην ελληνική κοινωνία υπέρ εθνοτικών ομάδων που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους, σε συνδυασμό με την τραγική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στο μέγα θέμα της ελληνικότητας του πληθυσμού που χάνεται καθημερινά στην γενικευμένη υπογεννητικότητα.

Αντί να προβάλλει τα δεδομένα ζητήματα που προκαλούνται από την αστεία πολιτική των κυβερνήσεων σε θέμα επιβίωσης (και φυσικής) του εγχώριου ελληνισμού και να διεκδικήσει μια άλλη αντιμετώπιση των προβλημάτων των γεννήσεων και της ταχύτατης γήρανσης του ελληνικού στοιχείου, ο Μπογδάνος τάκανε όλα ρόιδο, επιχείρησε να ασκήσει πολιτική παρέμβαση με όχημα την ακραία πρόκληση κι έχασε και τ’ αυγά και τα καλάθια.

Λες και του έλειπαν τα παραδείγματα από χώρες της «αστικής Ευρώπης» που βιώνουν τραγικές στιγμές από την καλπάζουσα μουσουλμανοποίηση με τις ακραίες εκδοχές του διεθνούς ακραίου ισλαμισμού και τρέχουν τώρα να βρουν άκρη και να πάρουν μέτρα για τη μπούργκα και τους ιμάμηδες στα γκέτο που οι ίδιες ίδρυσαν.

Ακόμη και όσοι τον κατηγόρησαν κι εκείνοι που ζήτησαν την κεφαλή του επί πίνακι κατανοούν ότι ο νεοδημοκράτης βουλευτής έχει ένα δίκιο. Δεν είναι όλα όσα είπε ή λέει «ακροδεξιές κορώνες», μπορεί να γλυκαίνεται με τη δωρεάν διαφήμιση και να του αρέσει να παίζει επικοινωνιακά παιχνιδάκια με αυθεντικά ελληνόφρονες κύκλους, αλλά η αριθμητική αναλογία που παρουσίασε είναι αυτή και δεν αλλάζει, είναι πρόβλημα όπως και την αναγνώσει κανείς, προφανώς και δεν κατηγορεί κανείς μικρά παιδιά, τα πολιτικά συμπεράσματα όμως δεν αλλάζουν με επικλήσεις ηθικολογικές.

Η μεγάλη επιτυχία του Μπογδάνου δεν θα είναι να φύγουν τα προσφυγόπουλα από τα νηπιαγωγεία ή τα σχολεία, να κλείσει η χώρα, να χαθούν οι μαύροι, να μείνουν οι λευκοί και άλλες ανάλογες πολιτικές παράνοιες. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί πλέον, όλοι όσοι ζουν στη χώρα ένα δικαίωμα στην εκπαίδευση το έχουν και κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί, αν μάλιστα το παίξει μια κυβέρνηση έξυπνα μπορεί να βγει κερδισμένη η χώρα μακροπρόθεσμα και να διεκδικήσει ένα μέλλον καλύτερο από αυτό που σήμερα διεκδικεί και στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Μπογδάνος θα ταράξει τα νερά αν, δια της τεθλασμένης, καταφέρει να αλλάξει την κυβερνητική πολιτική στην υπεράσπιση της οικογένειας, στις γεννήσεις, στην προστασία της μητρότητας, σε όλο αυτό το πακέτο που άλλες χώρες το θεωρούν πρώτη προτεραιότητα και το πριμοδοτούν ισχυρά κι εδώ ο κάθε βλαξ εργοδότης το πρώτο που ρωτάει την ελληνίδα υποψήφια προς εργασία είναι «αν θα παντρευτεί κι αν θα μείνει έγκυος».

Εκεί υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό για να ασκηθούν τρομακτικές πιέσεις και να απαιτηθούν άμεσες παρεμβάσεις, ο Μπογδάνος μπορεί, έστω και σκληρά, απάνθρωπα μερικές φορές να βγάζει στην επιφάνεια τα ζητήματα, αλλά η ευθύνη για να διαχειριστεί την πολιτική ουσία τους είναι στην κυβέρνηση.

Κι η ουσία είναι ο αφελληνισμός μιας χώρας και μιας κοινωνίας που όσο χάνει από δικά της βασικά λάθη το παιχνίδι των πληθυσμιακών συσχετισμών τόσο μαντρώνεται και περιχαρακώνεται στις παραδοσιακές της δοξασίες και γελάνε και τα πόμολα με όσα επικαλείται.

Υ.Γ. Εκείνο το ζήτημα της εισαγωγής στα Σώματα Ασφαλείας, ειδικά στην Αστυνομία, με ειδικές διαδικασίες και για πολύ συγκεκριμένους λόγους, προσφύγων ή μεταναστών που έχουν γεννηθεί στη χώρα ή κατοικοεδρεύουν εδώ για δεκαετίες θα το δει καμία κυβέρνηση ή χρειάζεται ένας Μπογδάνος να το χειριστεί και αυτό;