Αρθρογραφήματα

Θυσία σε ποιον βωμό, αυτή η οικογένεια;

keri-oneirokriths123-780x405.jpg

Θυσία σε ποιον βωμό, αυτή η οικογένεια;

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

Η είδηση συντάραξε όχι μόνο την κοινωνία της Λάρισας, αλλά όλης της Ελλάδας. Σε ηλικία 51 ετών απεβίωσε από κορωνοϊό ο Χαράλαμπος Στεργιούλης μετά από νοσηλεία σε ΜΕΘ στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο της Λάρισας, μια μόλις ημέρα μετά την κηδεία του 84χρονου πατέρα του Βασίλη και της 79χρονης μητέρας του Ευδοξίας. Πατέρας, μητέρα και γιός νόσησαν βαριά από κορωνοϊό κι έφυγαν με διαφορά λίγων ωρών.

Ο καθηγητής Αιματολογίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Γιώργος Βασιλόπουλος, αποκάλυψε πως και οι τρεις ήταν ανεμβολίαστοι. Πολλές κατηγορίες συνανθρώπων μας αρνούνται τη συμβολή της επιστήμης στην καταπολέμηση του ιού. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες. Βρίσκει κανείς από φασίστες και θρησκόληπτους, μέχρι ψεκασμένους, αντιδραστικούς, αλλεργικούς, φιλάσθενους, φοβητσιάρηδες. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι σοβαροί, επιστήμονες που επιμένουν να μην εμβολιάζονται, καθώς θεωρούν πως το εμβόλιο δεν δίνει τη λύση και μπορεί αν το κάνουν, στην πορεία της ζωής τους, να έχουν παρενέργειες.

Οι τρεις άνθρωποι που «έφυγαν» στη Λάρισα, ήταν μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας. Άνθρωποι της προσφοράς, γεμάτοι καλοσύνη, γι’ αυτό και η απώλειά τους, συγκλόνισε όσους τους γνώριζαν ή ήταν αποδέκτες της γενναιοδωρίας τους. Ακόμη όμως και κάποιοι εκπαιδευτικοί μπορεί να έχουν εμμονές.

Ο Μπάμπης Στεργιούλης ήταν διδάκτωρ του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αυτός ο τίτλος του βγήκε προς τα έξω.

Αυτοί που τον ήξεραν όμως, γνωρίζουν πως ο Μπάμπης Στεργιούλης ασκούσε μεταδιδακτορική έρευνα στο τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Παράλληλα ήταν μέλος του ΔΣ της Μητροπολιτικής Ακαδημίας Θεολογικών και Ιστορικών Σπουδών Αγίων Μετεώρων και συνεργάτης της Ιεράς Μητρόπολης Σταγών και Μετεώρων.

Η σχέση του με την ορθόδοξη πίστη πολύ στενή. Το συγγραφικό του έργο είχε αναφορές στη θρησκεία. Από τους λόγους στην ανακομιδή των λειψάνων του Ιωάννου του Χρυσοστόμου και τη συμβολή στη μελέτη της επιδεικτικής ταφικής ρητορικής των Βυζαντινών, μέχρι τον Άγιο Νικόλαο και τους εγκωμιαστικούς Λόγους Επιφανών Βυζαντινών Λογίων.

Ο πατέρας του Μπάμπη Στεργιούλη, Βασίλης, αυτός που έφυγε πρώτος από κορωνοϊό, είχε αποφοιτήσει από τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπήρξε επί σειρά ετών πρόεδρος του Παραρτήματος Λαρίσης της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων και του Συλλόγου Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής Λαρίσης «Ο Απόστολος Βαρνάβας».

Είχε γράψει τη βιογραφία του μακαριστού μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Θεολόγου και πολλά θεολογικά βιβλία, ενώ αγαπημένος του προορισμός ήταν το Άγιο Όρος. Ήταν ο οδοδείκτης του… Ο ίδιος ως θεολόγος δίδαξε σε σχολεία της Θεσσαλίας και ήταν διευθυντής σε πολλά απ’ αυτά.

Η σύζυγός του Σούλα Στεργιούλη καθηγήτρια Αγγλικών, είχε επίσης μεγάλη προσφορά στα κοινωνικά δρώμενα της Λάρισας. Έτρεχε παντού, σε μοναστήρια, σε ιδρύματα (Γηροκομεία, Φυλακές, Νοσοκομεία), κατηχητικούς κύκλους, σε οικογένειες που πενθούσαν και δοκιμάζονταν παντοιοτρόπως για να παρηγορήσει, να ενδυναμώσει και να στηρίξει.

Δεν χρειάζεται ευρύτερη αναφορά για ν’ αντιληφθεί κανείς ότι η κοινωνία έχασε τρία από τα εκλεκτά της στελέχη. Έγιναν θυσία στο βωμό του αντιεμβολιαστικού κινήματος, αγνοώντας την επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν ήταν σκοταδιστές, ούτε μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων. Κι όμως. Τέτοιοι επιστήμονες, δεν τα μέτρησαν καλά τα πράγματα. Και τώρα θρηνούν άδικα τα άλλα τρία παιδιά της οικογένειας, όλοι εκπαιδευτικοί, γιατί ο Βασίλης, η Σούλα και ο Μπάμπης, είχαν να προσφέρουν πολλά ακόμη.