Αρθρογραφήματα

Το δίλημμα του Λοβέρδου, οι υπόλοιποι δελφίνοι κι ο Τσίπρας που περιμένει

genimmata-loverdos.jpg

Το δίλημμα του Λοβέρδου, οι υπόλοιποι δελφίνοι κι ο Τσίπρας που περιμένει

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

Την τύχη που θα έχει ο Ανδρέας Λοβέρδος στις εκλογές για τη θέση του Προέδρου στο ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί κανείς να την προεξοφλήσει, λογικά οι πιθανότητες του είναι «μη προνομιούχες», η Φώφη και μηχανισμό έχει και πλάτες επιχειρηματικές έχει και σε έξωθεν βοήθειες (σε ψηφοφόρους) μπορεί να υπολογίζει και, τέλος πάντων, δείχνει ιδιοκτησιακές τάσεις σε ένα χώρο που κατάντησε να ασχολούνται ελάχιστοι σοβαρά μαζί του.

Για να καταφέρει ο Ανδρέας να βγει μπροστά στη στροφή και να μπει πρώτος στην τελική ευθεία χρειάζεται να πηδήξει πολλά παλούκια, πάντα αυτός που έρχεται απέναντι στον αγκυρωμένο στην προεδρική καρέκλα υπολείπεται σε επιλογές και σε κόλπα, στην προσωπική δυναμική του μπορεί να ελπίζει και πουθενά αλλού.

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, ο Ανδρέας Λοβέρδος καταξιώθηκε ως δελφίνος για την ηγεσία του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ από τη στάση του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα.

Στην ουσία αυτός περιέγραψε και έθεσε το βασικό πολιτικό δίλημμα της εκλογικής διαδικασίας, οι υπόλοιποι της παρέας (Φώφη και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις) θα χρειαστεί να απαντήσουν απλά και καθαρά και να το κάνουν γρήγορα στο βιωματικό ερώτημα: «μετέχει ή όχι ο ΣΥΡΙΖΑ στο δημοκρατικό – προοδευτικό τόξο, ώστε να νομιμοποιείται να επιδιώκει, να προτείνει μια προοδευτική διακυβέρνηση με την εκλογική συνεργασία των κομμάτων του τόξου;»

Από την απάντηση που οι υπόλοιποι θα δώσουν στην «προοδευτική αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ» να διαμορφώσει ένα προνομιακό πεδίο για τον ίδιο, ενόψει της μελλοντικής εκλογικής αναμέτρησης για τον νέο ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου, θα οριοθετηθεί η πορεία του ΚΙΝΑΛ τόσο έως τις εκλογές, όσο -και πολύ περισσότερο- μετά από αυτές.

Καλώς ή κακώς το άλλοτε ισχυρό ΠΑΣΟΚ (με τον μανδύα του ΚΙΝΑΛ) δεν προσδοκά με τη σημερινή ηγεσία του τίποτε από τον ευρύτερο κεντρώο χώρο που να μην το έχει πάρει ήδη, αυτό το 6% του αναλογεί, αυτό έχει και πορεύεται μαζί του, το πρόγραμμα δεν προβλέπει καμία εκτίναξη ποσοστών όσο το κόμμα παραμένει εγκλωβισμένο στην λογική της Φώφης, όπως η ίδια πιστεύει ότι θα τη διαμόρφωνε ο πατέρας της.

Το ΚΙΝΑΛ πορεύεται σε μια κληρονομημένη φαντασιακή πορεία, τους γιούς Παπανδρέου τους αντικατέστησε η κόρη Γεννηματά, περί αυτού πρόκειται συν μερικούς αποδέλοιπους που ζουν εν έτει 2021 με την ανάμνηση «ωραίων στιγμών» από το 1981.

Οι υπόλοιποι έχουν λακίσει ένθεν κακείθεν, οι περισσότεροι αθροίστηκαν σε εκείνο το κακομοίρικο 3% του κανονικού ΣΥΡΙΖΑ και τον έφτασαν στο 36% και στην κυβέρνηση, οι αξιότεροι προτίμησαν τον Μητσοτάκη, αμφότερες οι υποκατηγορίες παραμένουν εκεί που επέλεξαν να συμπορευτούν, άρα ο χώρος του σοσιαλιστικού κυβερνητισμού θα αντιμετωπίζει μια ζωή διλήμματα επιβίωσης, κάτι σας ένα πράσινο ΚΚΕ Εσωτερικού.

Με τη φυσική πορεία των πραγμάτων να οδηγεί τα απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ στον Τσίπρα οι επιλογές που έχουν οι, πλην Φώφης, υποψήφιοι είναι να βρουν τρόπο να ανακόψουν αυτή την πορεία, ο Καστανίδης εγγυάται πως θα την διασφαλίσει προς όφελος των απανταχού Φλαμπουράρηδων.

Η στάση που θα κρατήσουν όλοι αυτοί που θα κληθούν να ψηφίσουν απέναντι στο βασικό πολιτικό ερώτημα «για την προοδευτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ», που θα κυριαρχήσει στη διαδικασία, είναι το κριτήριο για να εκτιμήσει κανείς αν την επομένη της εκλογικής αναμέτρησης το ΚΙΝΑΛ (ή ΠΑΣΟΚ) θα έχει λόγο αυτόνομης ύπαρξης.

Η Φώφη ούτε μπορεί ούτε θέλει να την εγγυηθεί την αυτόνομη ύπαρξη, τυπικά δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτε πέραν της δικής της κληρονομημένης ύπαρξης και μερικών άριστων σχέσεων με παραδοσιακές επιχειρηματικές οικογένειες, στην προτίμηση των οποίων εσχάτως επανέρχεται «η μεγάλη προοδευτική παράταξη», ως αντίβαρο στην πολιτική ηγεμονία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Τσίπρας μόνος του δεν μπορεί, ό,τι και να λέει ή ανακοινώνει, να αμφισβητήσει το Μητσοτακέϊκο, ούτε να το ενοχλήσει καν, δύο εμφανίσεις έκανε στη ΔΕΘ (ομιλία και συνέντευξη) και γέλασαν και τα πόμολα στις αίθουσες με όσα είπε. Έχει, όμως, μαζί του το μεγαλύτερο μέρος από το πόπολο που αντιπαρατίθεται, για χιλιάδες διαφορετικούς λόγους, με την κυβέρνηση, αναζητεί την πολιτική νομιμοποίηση για να γίνει ξανά ελκυστικός ως προορισμός, το ΚΙΝΑΛ έστω και στα κάτω του μπορεί να προσθέσει γενναίο πολιτικό κεφάλαιο.

Την προοπτική αυτή την απορρίπτει μετά πολλών επαίνων ο Λοβέρδος, δεν την αγγίζει ο Ανδρουλάκης, την «παλεύει» όσο μπορεί και της επιτρέπεται η Φώφη και την στηρίζει με τα μπούνια ο Καστανίδης.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος ό,τι είχε να πει για το θέμα το είπε και θα το επαναλαμβάνει μονότονα ως το τέλος, «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός προοδευτικού χώρου, συνεπώς τίποτε δεν μπορεί να συμβεί μαζί του που να ενδιαφέρει το ΠΑΣΟΚ». Ο υπόλοιποι όλοι τι θα κάνουν;