Αρθρογραφήματα

Το ΚΙΝΑΛ της Φώφης Γεννηματά και οι δημοσκοπήσεις

Fofi_Gennimata1.jpg

Το ΚΙΝΑΛ της Φώφης Γεννηματά και οι δημοσκοπήσεις

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

«Αγριευτικές» για το παρόν και (κυρίως) το μέλλον του ΚΙΝΑΛ (και) οι τελευταίες δημοσκοπήσεις της Pulse και της MRB φανερώνουν ότι έχει παγιωθεί για το απομεινάρι του άλλοτε κραταιού ΠΑΟΚ του Ανδρέα και του Σημίτη ένας ρόλος παραπληρωματικού σφουγγοκωλάριου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ, με τις προοπτικές αντίδρασης να κρίνονται από ελάχιστες έως ανύπαρκτες.

Το ΚΙΝΑΛ καρκινοβατεί ανάμεσα στην ανυπαρξία και στην ανυποληψία, οι αριθμοί που αποδεικνύουν την φθίνουσα πολιτική του επιρροή είναι μόνιμοι και σταθεροί, η δυναμική του αναζητείται και δεν βρίσκεται και το μέλλον δεν είναι απλώς άδηλο, είναι αόρατο.

Στην ουσία, οι αριθμοί επιβεβαιώνουν, ένα κόμμα-τροφοδότη του Κυριάκου Μητσοτάκη, διεμβολισμένο στον πυρήνα του από τον πρωθυπουργό, αδύναμο να εκφύγει από τη μοίρα του ετεροκαθορισμένου περιθωριακού συμπληρώματος και να αρθρώσει ένα αυτόνομο λόγο.

Η κατάσταση φθοράς επιμένει, έχει αποκτήσει δομικά χαρακτηριστικά, υπερβαίνει τα πρόσωπα και δεν φαίνεται να μπορεί να αντιμετωπιστεί δυναμικά και αποτελεσματικά από ένα πρόσωπο, παρά τις φιλοδοξίες που διάφοροι τρέφουν και επιχειρούν να επιβεβαιώσουν.

Τα δεδομένα κραυγάζουν: το ΚΙΝΑΛ υπό την κα Γεννηματά έχει κλείσει τον κύκλο του, είναι αδύναμο να ασκήσει ουσιαστική πολιτική παρέμβαση, υπάρχει ως ξοφλημένος κληρονόμος μιας παλιάς αυτοκρατορίας, δεν έχει καμία προοπτική και καμία πιθανότητα να ασκήσει ένα ουσιαστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό όπως είναι διαμορφωμένο.

Η κα Γεννηματά δεν απέτυχε να εκτοξεύσει το ΚΙΝΑΛ, η προοπτική αυτή είναι απίθανη, δεν προκύπτει από καμία εξίσωση. Αντίθετα, πέτυχε να το συντηρήσει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας σε περιόδους που οι γενικότεροι συσχετισμοί στο εκλογο-πολιτικό πεδίο ήταν ξεκάθαροι και δεν ευνοούσαν τις διλημματικές συσπειρώσεις, τόσο το 2015 και το 2019 οι νικητές είχαν προεξοφληθεί, οι δεύτεροι το ίδιο, συνεπώς υπήρχε χώρος για ένα τρίτο, έστω και « της προσκολλήσεως».

Ο χρόνος που απομένει έως τις επόμενες εκλογές, η ένταση και η έκταση τη αντιπαράθεσης Μητσοτάκη – Τσίπρα, το διακύβευμα και το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής θα πιέσουν υπερβολικά το ΚΙΝΑΛ και θα αυξήσουν θεαματικά τον διαμοιρασμό των ιματίων του από τη Νέας Δημοκρατία (κυρίως) και τον ΣΥΡΙΖΑ ( σε δεύτερο ρόλο).

Δεν είναι καθόλου απίθανο το κόμμα να βρεθεί ανάμεσα σε Συμπληγάδες και να διακινδυνεύσει ακόμη και την παρουσία του στη Βουλή, η απλή αναλογική μπορεί κάλλιστα να ευνοήσει μεγάλα και σκληρά διλήμματα σε μια κατεύθυνση αντίθετη από αυτή που όλοι προσδοκούν.

Εννοείται, πως στις δεύτερες εκλογές ( με πρωτοβουλία Μητσοτάκη, που, λογικά, θα είναι το πρώτο κόμμα) με το εκλογικό σύστημα της μερικώς ενισχυμένης αναλογικής το ΚΙΝΑΛ και όλοι οι υπόλοιποι σχηματισμοί αυτούς του είδους θα πιεστεί αφόρητα, σχεδόν θα βογκήξει από την ανάγκη των μεγάλων για θηριώδη ποσοστά που θα προσφέρουν κυβερνητική αυτοδυναμία.

Σε όλο αυτό το γκόθικ σκηνικό η κα Γεννηματά είναι σαφές πως δεν μπορεί να λειτουργήσει, ούτε να εμπνεύσει ένα κόμμα που θα χρειαστεί να δώσει σκληρή μάχη για την επιβίωση, οι δυνάμεις συνοχής στο ΚΙΝΑΛ είναι περιορισμένες και υπό συνθήκες ακραίας πίεσης διαρρηγνύονται εύκολα, όλοι το γνωρίζουν αυτό.

Δεν είναι προς θάνατο και σε άλλους έχει συμβεί, κάποιοι, μάλιστα, το κατάλαβαν νωρίς και αποχώρησαν με ψηλά το κεφάλι πριν συντριβούν από την πραγματικότητα. Αν η κα Γεννηματά επιμείνει να συνεχίσει να διαχειρίζεται το κόμμα (και το χώρο) κακό του κεφαλιού της, η απόσταση ανάμεσα στην αποθέωση και στο φτύσιμο είναι μηδαμινή και το πόπολο την διανύει σε dt χρόνο.

Λογικά, η ίδια θα έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλία και να οδηγήσει οργανωμένα το κόμμα στην αναζήτηση νέου επικεφαλής, δεν είναι εύκολη υπόθεση η διαδοχή, ο καιρός των δαχτυλιδιών παρήλθε και οι υποψήφιοι είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους!

Η στάση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ (κατά κύριο λόγο) και στον Μητσοτάκη ( σε δεύτερο πλάνο) είναι ένα βασικό κριτήριο για όποιον φιλοδοξεί να διαδεχθεί την κα Γεννηματά, ο διάδοχος θα πρέπει να έχει κορώνα στο κεφάλι του την αυτονομία του χώρου και την αυτόφωτη πορεία του, συνεπώς αναμένονται οι επίσημες τοποθετήσεις ( του Λοβέρδου υπάρχει ήδη) για να ξεκαθαρίσει η κατάσταση.

Ότι η κα Γεννηματά επιμένει στην υποψηφιότητα της είναι μια δυστυχής συγκυρία για το ΚΙΝΑΛ και τις όποιες προοπτικές του. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως η «νίκη της» θα δημιουργήσει συνθήκες διάλυσης στο κόμμα, οι αποχωρήσεις θεωρούνται βέβαιες, ο αριθμός τους αυξάνεται κάθε μέρα που περνάει.

Τι θα απομείνει στη Χαριλάου Τρικούπη να διαχειριστεί η Φώφη είναι άγνωστο, όλοι συμφωνούν ότι θα είναι κάτι πολύ μικρό, ελάχιστο αι αδύναμο να παραστήσει τον επικίνδυνο για το σύστημα Νέας Δημοκρατίας – ΣΥΡΙΖΑ.

Καιρός για την νυν Πρόεδρο να αποφασίσει και να κινηθεί ανάλογα υπάρχει και είναι αρκετός. Τόλμη χρειάζεται, ώστε να εγκαταλείψει στην ώρα της την καρέκλα και να γλιτώσει από την αδυσώπητη κριτική που θα τη συνοδεύει δια βίου ότι «για χάρη ενός τίτλου υποθήκευσε ένα κόμμα κι ένα χώρο».

Πρώτος ο πατέρας της δεν θα συναινούσε ποτέ σε μια τέτοια εξέλιξη…