Αρθρογραφήματα

Το τέλος των συνεργασιών και το αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο

mhtsotakhs-tsipras.jpg

Το τέλος των συνεργασιών και το αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο

Μοιραστείτε τη δημοσίευση:

Το οριστικό τέλος κάθε προοπτικής να προκύψουν συνεργασίες (μικρής ή μεγαλύτερης εμβέλειας) στο πολιτικό σκηνικό στο άμεσο ή στο μεσοπρόθεσμο (έως τις επόμενες εκλογές δηλαδή) μέλλον διακήρυξε από την ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για όσους διαβάζουν πίσω από τις γραμμές η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη, δεν προκάλεσε την παραμικρή έκπληξη.

Ο πρωθυπουργός επεδίωξε να βρεθεί στη θέση να απαντήσει σε μια σχετική ερώτηση κι αυτή είναι μια παράμετρος που πρέπει να συνυπολογιστεί στην εξίσωση.

Η διάρρηξη κάθε πιθανότητας συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ ( αυτός θα ήταν σε αντίθετη περίπτωση ο πρώτος αποδέκτης, όπως φανέρωσε και η περιπέτεια με τον ναύαρχο που ξώκειλε στη στεριά, τον κ. Αποστολάκη) θα μπορούσε να εκληφθεί ως διάθεση να προκύψουν αντίστοιχες πιθανότητες με την κα Γεννηματά και το ΚΙΝΑΛ, αλλά και από εκεί δεν διαφαίνεται καμία ανάλογη προοπτική, οι εσωκομματικές διαδικασίες του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ θα εξελιχθούν στην γνωστή (και τόσο αποτρόπαια πολιτικά) αντιδεξιά βάση, συνεπώς «άνθρακες ο θησαυρός».

Η κυβέρνηση αποφάσισε «μετά λόγου γνώσεως» να πορευτεί μόνη στις επόμενες εκλογές αλλά και στο έως τότε διάστημα της θητείας της.

Η απόφαση «πάμε μόνοι σαν την ανεμώνη» δεν είναι προϊόν του «»μητσοτακαίϊκου θυμικού», δεν επιβεβαιώνεται από μια συναισθηματική έκρηξη του Κυριάκου Μητσοτάκη ( ο πρωθυπουργός είναι αρκούντως «πολιτικό ζώο» για να υποκύπτει σε συναισθηματικές κρίσεις), δεν προκλήθηκε από τη διάθεση του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας να προσφέρει χώρο και τρόπο επανόδου «στο μαντρί» όλων όσοι κάποτε ξέφυγαν και από τότε «τους έφαγε ο λύκος» της πολιτικής λησμονιάς, άρα, εξ αντικειμένου «κλείνουν οι πόρτες προς την κεντροαριστερά., επειδή μας ενδιαφέρει η κλασσική παλαιοδεξιά».

Συμβαίνει το εντελώς αντίθετο και είναι πολιτικά πρωτοφανές: Ο Μητσοτάκης επέλεξε οριστικά την μονήρη πορεία προς τις επόμενες εκλογές, επειδή «όλο το κεντροαριστερό σύμπαν συνωμοτεί προς την κατεύθυνση αυτή», όλες οι σκόρπιες, αλλά τόσο πολυπληθείς και κοινωνικά ισχυρές δυνάμεις του χώρου του διαμηνύουν, σε κάθε ευκαιρία, ότι είναι μαζί του, είναι σκληρά τοποθετημένες στο πλευρό του, θα παραμείνουν μαζί του ακριβώς εάν πορευτεί μόνος στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων και δεν «πουλήσει» την εκσυγχρονιστική δυναμική από την οποία εξαρτάται ή ίδια η χώρα.

Αλλιώς, επειδή δεν έχουν καμία απολύτως διάθεση να εμπλακούν ή να συμπορευτούν με τις δυνάμεις της αριστερής συντήρησης, με τους κάθε λογής ψεκασμένους δικαιωματιστές, με τους συνεργαζόμενους με τον Κουφοντίνα και τα σύγχρονα κουφοντινάκια, με όλο αυτό τον αστείο πολιτικό ακτιβισμό της κακιάς ώρας, είναι έτοιμες να αποχαιρετήσουν «την Αλεξάνδρεια που έχασαν» και να μείνουν στο σπίτι, τόχουν, άλλωστε, ξανακάνει με μεγάλη επιτυχία.

Το αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο

Είναι εκπληκτικό, αλλά συμβαίνει: συγκροτείται εδώ και καιρό, άτυπα, σε μια νεοφανή αντί-συριζαίϊκη βάση, ένα κίνημα πολιτικών και κοινωνικών χώρων που διασυνδέεται με μια ισχυρότατη μεταρρυθμιστική δυναμική και, ταυτόχρονα, «επιβάλλει» και στην κυβέρνηση ένα συγκεκριμένο τρόπο πολιτικής συμπεριφοράς, που απέχει μίλια από τα γνωστά μεταπολιτευτικά κλισέ «αριστερά – δεξιά», διαπερνάει οριζόντια τον ενεργό πολιτικό χώρο και έχει επιλέξει τη φυγή προς τα εμπρός αντί για τις κλασσικές παλαιοκομματικές αντιπαραθέσεις για τον εμφύλιο και «το όπλο παραπόδα».

Ένα κίνημα ορθολογισμού, επιστημοσύνης, προόδου, αποδοχής της νέας τάξης πραγμάτων στην παγκόσμια οικονομία, υποστηρικτικό των νέων δυνατοτήτων της τεχνολογικής επανάστασης, λάτρης της αξιοκρατίας και θερμός συνοδοιπόρος της κοινωνικής δικαιοσύνης, που ζει στο 2021 με όραμα το 2030 και όχι το 1949 και τον Γράμμο με το Βίτσι.

Σε αυτό το κίνημα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η κυρίαρχη πολιτική προσωπικότητα, ο πολιτικός ηγέτης που μπορεί (μέχρι σήμερα δείχνει να το υλοποιεί) ένα οριζόντιο όραμα εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμίσεων, που θα επιτρέψουν στην χειμαζόμενη νεοελληνική κοινωνία να βρει βηματισμό και να συγχρονιστεί με τον υπόλοιπο αναπτυσσόμενο ή ανεπτυγμένο πλανήτη.

Αυτό το κίνημα αποστρέφεται τα κάθε λογής τσιτάτα, τις αγιογραφίες των κλασσικών του μαρξισμού, τις λενινιστικές παρεκτροπές και τις σταλινικές εκκαθαρίσεις, εξισώνει την αριστερά με την πρόοδο, μισεί την αγραμματοσύνη και την ημιμάθεια, δεν ζει για να μισεί, αλλά για να αγαπάει, «ου τοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείνέφυν» σύμφωνα με τον Σοφοκλή και την κορυφαία Αντιγόνη του.

Αυτό το κίνημα είναι «με τον Κυριάκο», στέκει αποφασιστικά στο πλευρό του, είναι η πλουσιότερη προίκα του στην πορεία προς την επόμενη Ελλάδα, χωρίς αυτό οι προοπτικές μειώνονται και η δυναμική των μεταρρυθμίσεων χαμηλώνει. Είναι ο «άγνωστος» της κυβερνητικής εξίσωσης που του επιτρέπει να υπερβαίνει και τις γνωστές και δεδομένες πιέσεις από την νεοδημοκρατία των κλασσικών πολιτικών τσιφλικάδων και να διευρύνει συνεχώς την κυβερνητική επιρροή.

Ο Μητσοτάκης αυτό το μήνυμα επέλεξε να πάρει και να διαχειριστεί, σε αυτό το κοινωνικό κίνημα να επενδύσει, καιρός για να εξηγεί κάθε αριστερό μακκαρθισμό ή να χρειάζεται να πείθει σε αιώνιες συζητήσεις τους ομφαλοσκόπους των αριστερών διαδικασιών δεν υπάρχει, η χώρα δεν μπορεί να περιμένει άλλο πότε θα ξυπνήσει το πρωί ο Φλαμπουράρης ή πότε θα κάνει εμβόλιο ο Πολάκης για να αποφασίσει για το μέλλον της.

Ο πλήρης και ολοκληρωτικός συγχρονισμός του Μητσοτάκη με τον βηματισμό αυτής της σύγχρονης, της κανονικής κεντροαριστεράς είχε μια και μόνη επιλογή: την αυτόνομη πορεία προς τις επόμενες εκλογές, χωρίς καμία διάθεση να θολώσει το όραμα ή να συμψηφιστούν οι μεταρρυθμίσεις με τον κάθε Παππά και τον κάθε Παπαγγελόπουλο.

Αυτό «ανακοίνωσε» από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός και « ο έχων ώτα, ακούεινακουέτω»….

Υ.Γ. Όσοι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ερωτευτήκατε την «αποδρομή» επειδή σας την είπε κάποιος διαβάστε πριν την ξεφτιλίσετε και κανένα λεξικό για τις έννοιες της, ειδικά στην ιατρική … Καλό θα σας κάνει.